KÜLTÜR VARLIKLARI VE MÜZELER GENEL MÜDÜRLÜĞÜ

İstanbul Ayasofya Müze Müdürlüğü

AYASOFYA MÜZESİMÜDÜRLÜĞÜ

Adres: Ayasofya Meydanı No. 1 34122 Sultanahmet-Fatih/ İstanbul

Tel: (212) 5221750- 0212 5220989 – 0212 5284500

Faks: (212) 512 54 74

E-Posta:ayasofyamuzesi@ktb.gov.tr

Sorumlu olduğu il/ilçe: İstanbul/ Fatih

Bağlı Birimleri :

- Ayasofya Müzesi

Sultan II. Selim Türbesi

Sultan III. Murad Türbesi

Şehzadeler Türbesi
Sultan III. Mehmed Türbesi
Sultan I. Mustafa ve Sultan İbrahim Türbesi (Vaftizhane)
-Kariye Müzesi
-Büyük Saray Mozaikleri Müzesi
-Fethiye Müzesi


AYASOFYA MÜZESİ

 

Adres: Ayasofya Meydanı No. 1 34122 Sultanahmet-Fatih/ İstanbul

 

Müze Ziyaret Saatleri

 

Yaz Dönemi: 09.00- 19.00 (Gişe kapanış saati 18.00)

Kış Dönemi: 09.00-17.00 (Gişe kapanış saati 16.00)

Pandemi Dönemi: 10.00- 17.00 (Gişe Kapanış saati 16.00)- Pazartesi Günleri Kapalıdır.


Doğu Roma İmparatorluğu’nun İstanbul’da yaptırmış olduğu en büyük kilise olan Ayasofya, aynı yerde üç kez inşa edilmiştir. İlk yapıldığında Megala Ekklesia (Büyük Kilise) olarak adlandırılmış, 5. yüzyıldan itibaren ise Ayasofya (Kutsal Hikmet/Bilgelik) olarak tanımlanmıştır. Ayasofya, Doğu Roma İmparatorluğu boyunca hükümdarların taç giydiği, başkentin en büyük kilisesi olarak katedral işlevi görmüştür.

Günümüz Ayasofya’sı aynı yerde fakat öncekilerinden farklı bir mimari anlayışla yapılmış olan üçüncü yapıdır. İlk yapı İmparator Konstantios (337 – 361) tarafından 360 yılında bazilikal planlı ve ahşap çatılı olarak inşa ettirilmiş, 404’de, İmparator Arkadios devrinde (365 – 408), halk ayaklanması sırasında yanarak harap olmuştur. İkinci yapı, İmparator II. Theodosios (408 – 450) tarafından 415 yılında yine aynı planla anıtsal bir girişe sahip olarak inşa ettirilmiş ve 415 - 532 yılları arasında şehrin en büyük kilisesi olmuştur. 532 yılında, İmparator Iustinianos’a (527 – 565) karşı çıkan Nika Ayaklanması’nda yanmış ve yıkılmıştır. Theodosios Dönemi yapısının anıtsal girişini süsleyen ve on iki havariyi temsil eden kuzu kabartmalı frizler, anıtsal girişe ait basamaklar ile diğer kalıntılar bugünkü zeminin 2 m. altında, İstanbul Alman Arkeoloji Enstitüsü tarafından A. M. Schneider başkanlığında 1935 yılında yapılan arkeolojik kazılarda meydana çıkarılmıştır. Kutsal Hikmet (Tanrı’nın Kutsal Sözü) anlamına gelen Ayasofya’yı, İmparator Iustinianos dünyanın en büyük kilisesi olarak, Anadolulu iki bilim adamına, fizikçi ve matematikçi Tralleisli (Aydın) Anthemios ve geometri ve mekanik ustası olan Miletoslu (Balat) mimar İsidoros’a inşa ettirmiştir. 23 Şubat 532'de yapımına başlanan kilise sadece beş yıl on ay gibi kısa bir sürede tamamlanarak 27 Aralık 537’de büyük bir törenle ibadete açılmıştır. 6. yüzyıldan günümüze kadar ulaşan mimarlık tarihi açısından, o güne kadar benzeri yapılmamış, daha sonraki dini yapılara da örnek teşkil eden dörtgen plan üzerine oturtulmuş dairesel kubbesiyle, Kubbeli Bazilika tarzında yapılmış ilk yapıdır. Bu nedenle mimarlık tarihi açısından dünyada tek olma vasfına haizdir. Kuzey Afrika, Fransa, Mısır, Suriye, Yunanistan ve Anadolu’dan getirilmiş mermerlerin yapı içinde özel bir dizaynla kullanılması, altın ve gümüş varaklı, cam ve taş mozaik taneleri ile oluşturulan iç mekan bezemeleri ile kendine özgü bir dekoratif süsleme anlayışına sahiptir. Sütun başlıklarının ince işçiliği ve üzerinde yer alan İmparator ve İmparatoriçe monogramları nedeniyle de önem arz etmektedir.

1453 yılında Fatih Sultan Mehmed’in İstanbul’u fethi ile camiye çevrilmiş ve ilk Cuma Namazı Ayasofya’da kılınmıştır. Camiye çevrilmesiyle yapıya eklenen İslami öğeler yapıya ayrı bir değer katmaktadır. Mihrabı, minberi, müezzin mahfili dönemin mermer işçiliğinin en güzel örnekleridir. Bahçesinde yer alan I. Mahmud Dönemi şadırvanı ise üzerindeki süslemeleri ile İstanbul’un en görkemli Şadırvanı olma özelliğine sahiptir.

Ayasofya koleksiyonunda bulunan eserler arasında, şu an bahçe bölümünde bulunan İmparatoriçe Eudoksia heykelinin kaidesi, İmparator Theopholus Döneminde Tarsus’tan getirilmiş olan M.Ö II. yüzyıla ait bir tapınağa ait Büyük Bronz Kapı, Sultan III. Murad döneminde Bergama’dan getirtilmiş Helenistik Döneme ait yekpare mermerden yapılmış büyük mermer küpler, İslami Dönem Koleksiyonuna kayıtlı olan Padişahlar tarafından yazılmış hat levhaları ile Kazasker Mustafa İzzet Efendi tarafından yazılmış ve 7,5 metrelik çaplarıyla dünyanın en büyük hat levhaları olma özelliğine sahip, yapıldıkları dönemde yapı içinde yazılarak yerlerine asılan büyük hat levhaları, özellikleri itibariyle dünyada tek olma özelliğine sahiptirler.

Ayasofya iki Semavi dinin (Hıristiyanlık ve İslamiyet) öğelerinin bir arada, uyum içinde sergilendiği en görkemli yapılardan biri olmasının yanı sıra, Pagan tapınaklarına ait parçaları da (Efes Artemis Tapınağı somaki mermer sütunları, Baalbeck’teki Helios Tapınağı porfir sütunları, Tarsus’tan getirilmiş olan bronz kapı) içinde barındıran Ayasofya, 1985’den beri UNESCO Dünya Miras Listesi’nde yer alan ünik bir yapıdır.


  • Ayasofya01.jpg
  • Ayasofya02.jpg
  • Ayasofya03.jpg
  • Ayasofya04.jpg
  • Ayasofya05.jpg

 

 






Sultan II. Selim Türbesi

Ayasofya Haziresinde yapılan ilk türbe olan Sultan II. Selim Türbesi, İstanbul türbelerinin en güzellerinden biri olup, Mimar Sinan'ın yaptığı 18 türbeden biridir. Sultan henüz hayatta iken Mimar Sinan'a kendisi için Ayasofya'nın yanında bir türbe yapmasını emretmiş, ancak 1574' te öldüğünde türbe henüz bitmemiş olduğundan, türbenin inşasına devam edilerek üç yıl sonra (1577) tamamlanmıştır.

Dışı tamamen mermer kaplı olan yapı sekiz köşelidir. Önünde üç kemerli küçük bir revak vardır. Giriş kapısının iki yanına beyaz zemin üzerine mor, kırmızı, yeşil, mavi çiçek desenli çini panolar yerleştirilmiştir. 16. yüzyılın en güzel çini örneklerinden olan bu panolardan, sol taraftaki çini pano aslının taklididir. İstanbul'da diş hekimliği yapan ve Sultan II. Abdülhamid'in de diş hekimi olan, eski eser koleksiyoncusu Albert Sorlin DORIGNY tarafından 1895 yılında restore edilmek üzere Fransa'ya götürülen bu panonun imitasyonunun yapılarak yerine takıldığı, orijinalinin ise bugün Louvre Müzesi'nin "Arts of Islam" bölümünde 3919/2-265 envanter numarası ile sergilendiği bilinmektedir. Türbenin ana giriş kapısı, kündekari tarzında, sedef kakmalı ve geometrik bağa bezemeli olup, ahşap işçiliği açısından seçkin bir örnektir.

Türbe içte sekiz sütuna dayanan çift kubbeli, köşeleri yarım kubbelerle destekli, sekizgen bir plana sahiptir. İç kısmıi zengin çinilerle süslenmiş olup gerek mimari özellikleri gerekse çini örnekleri açısından İstanbul’un önemli türbeleri arasında yer alır. Türbe içerisinde Allah, Hz. Muhammed, Hulefa-i Raşid’in, Hz. Hasan, Hz. Hüseyin isimleri, değişik surelerden alınmış ayetlerle ve İznik çinileriyle süslenmiştir.

Türbede 42 sanduka yer almaktadır. Girişin karşında, Osmanlı tahtında 8 yıl 2 ay 19 gün saltanat sürmüş olan Sultan II Selim yatmaktadır. Padişahın bir yanında oğlu III. Murad'ın annesi olan ve 1585 yılında ölen Nurbanu Sultan, diğer yanında ise kızı ve Piyale Paşa'nın eşi Hacer Güherhan Sultan, onun yanında, diğer kızı Sokullu Mehmet Paşa'nın, daha sonra da Kalaylı Koz Ali Paşa'nın eşi olan İsmihan Sultan yatmaktadır. Kapıdan girişte soldaki iki sandukadan biri, II. Selim'in kızlarından ve Siyavuş Paşa'nın eşi Fatma Sultan'a aittir. II. Selim'in oğulları Süleyman, Osman, Cihangir, Mustafa, Abdullah ve III. Murad'ın oğulları ve kızları da bu türbede gömülüdür.


  • Sultan2.Selim01.jpg
  • Sultan2.Selim02.jpg

 

 






Sultan III. Murad Türbesi

III. Murad'ın 1595 yılında ölmesinden 4 yıl sonra, 1599 yılında Mimar Davud Ağa ve yardımcısı Dalgıç Ahmet Ağa tarafından, II. Selim ve Şehzadeler Türbesi arasına inşa edilmiştir. III. Murad Türbesi, altıgen planlı, çift kubbeli, dıştan mermer kaplı ve ön tarafta revaklı bir bölümü bulunan en büyük Osmanlı türbelerinden biridir.

Türbe, dıştan sade görünümlü, içte ise 16. yüzyıla tarihlenen mercan kırmızısı renkteki İznik çinilerinin en güzel örnekleri ve kalem işi süslemeleriyle zengin bir görünüme sahiptir. İçte lacivert zemin üzerine beyaz renkle yazılmış celi sülüs çini kuşağı bulunmaktadır. Türbe içerisinde pencereler üç sıra hâlinde yapılmıştır, alt sırada kapaklı pencere aralarına ahşap kündekâri dolaplar yerleştirilmiştir. Türbenin kündekâri tarzındaki giriş kapısı, geometrik şekilli sedef kakmalarla süslüdür. Ayrıca, kapının sağ kanadında "Herkes ölümü tadacaktır", sol kanadında ise "O'na döndürüleceksiniz" ile Dalgıç Ahmed Ağa yazılıdır. Türbe içerisinde, Sultan III. Murad, eşi Safiye Sultan, kızları, saray mensubu kadınlar ile Şehzadelere ait 54 sanduka bulunmaktadır.

  • Sultan3.Murad01.jpg
  • Sultan3.Murad02.jpg

 

 






Şehzadeler Türbesi

Kaynaklarda, Şehzadeler Türbesi'nin, Sultan III. Murad'ın annesi Nurbanu Valide Sultan için, Mimar Sinan tarafından 1580'lerin başında yapıldığı, ancak veba salgını nedeniyle ölen genç şehzadelerin buraya gömülmesi nedeniyle Valide Sultan'ın, Sultan II. Selim'in Türbesi'ne gömüldüğünden bahsedilmektedir. Sultan III. Murad Türbesi'ne bitişik olan Şehzadeler Türbesi, kubbeli, dıştan sekizgen, içten dört köşeli, zemini altı köşeli tuğlalarla kaplı, duvarları kesme küfeki taşından, oldukça sade bir görünüme sahiptir. Türbenin ahşap ana giriş kapısı, geçmeli, geometrik şekilli, ahşaptan çıtalarla süslenmiştir. Türbe içerisinde çini ve hat örnekleri bulunmamakla birlikte duvarlarında, 19 yüzyıla ait siyah ve beyaz renklerle yapılmış, bitki motifleri, sepette çiçekler, kurdeleler ile kumaş kıvrımlı kalem işleri ile bezenmiştir.

2006 yılında yapılan onarım çalışmaları kapsamında pencere üstlerindeki kemer alınlıklarında orijinal rumi desenli malakari süslemeler ile birlikte, sandukaların üzerinde 16. yüzyıla ait puşideler, şehzade kaftanları ve Kabe örtüsü parçaları ortaya çıkartılmıştır. Türbe içerisinde Sultan III. Murad'ın 4 şehzadesi ve 1 kızı gömülü olup, toplam 5 sanduka bulunmaktadır.

  • Şehzadeler01.jpg
  • Şehzadeler02.jpg

 

 






Sultan III. Mehmed Türbesi

Sultan III. Mehmed Türbesi, padişahın 1603 yılında vefat etmesi üzerine, oğlu Sultan I. Ahmed tarafından 1608 yılında Mimar Dalgıç Ahmed Ağa'ya yaptırılmıştır.

Türbe dıştan mermer kaplı, 8 köşeli ve çift kubbeli olup, ortada büyük bir mekân ve giriş tarafına bitişik iki kısımdan oluşmaktadır. Türbeye girişi sağlayan revaklı kısmın yan taraflarında yıldız, çiçek ve manzara resimleri yapılmış olup, bu özelliği ile dönemin klasik süsleme unsurları dışında bir üslup sergilemektedir. Türbe içinde pencereler üç sıra hâlinde, alt sırada pencere ve dolapların arası 17. yüzyıl başına ait İznik çinileri ile süslüdür. Alt sıra pencereler üzerinde, lacivert üzerine, beyazla yazılmış çini kuşağı bulunmaktadır. Çini süslemeler dışındaki kısımlar kalemişi süslemeleri ile bezelidir. Yapının iki yanına daha sonraları sultan kızları için bölümler ilave edilmiştir. Türbenin dışında Bab-ı Hümayun Caddesine bakan tarafta tarih kitabesi yazılmıştır. Türbe içerisinde Sultan III. Mehmed, Sultan I. Ahmed'in annesi Handan Sultan, Sultan I. Ahmed'in şehzadeleri ve kızları, Sultan III. Murad'ın kızı Ayşe Sultan ile diğer şehzadelerle birlikte toplam 26 sanduka bulunmaktadır.

  • Sultan3.Mehmed01.jpg
  • Sultan3.Mehmed02.jpg

 

 






Sultan I. Mustafa ve Sultan İbrahim Türbesi (Vaftizhane)

Günümüzde Sultan I. Mustafa ve Sultan İbrahim Türbesi olarak kullanılan yapı Ayasofya'nın güney batı yönünde en önemli ek yapılarından biri olan, vaftizhane kısmıdır. Yapı dıştan 4 köşe, içten ise köşelerde eksedralar ile sekizgen planlı olup, üstü kasnaksız kubbe ile örtülüdür. Ayasofya ile arasında küçük bir avlu vardır. Doğuda apsis, batıda narteksi olan yapının köşelerine nişler yerleştirilmiştir. Fetihten sonra Ayasofya'nın kandil yağları deposu olarak kullanılmış, daha sonra Sultan I. Mustafa'nın 1639'da aniden ölmesiyle türbeye çevrilmiş, 1648 yılında vefat eden Sultan İbrahim de buraya defnedilmiştir. Türbe içerisinde Sultan I. Mustafa, Sultan İbrahim, Sultan I. Ahmed'in kızları, Sultan IV. Murad'ın kızı Kaya Sultan, Sultan II. Ahmed'in şehzadeleri, kızları ile bazı hanedan mensupları gömülü olup, toplam 19 sanduka bulunmaktadır.

  • Sultan1.Mustafa01.jpg

 

 








KARİYE MÜZESİ

 

Adres: Dervişali Mahallesi Kariye Camii Sokak No.8 Fatih/ İstanbul

Tel: 0212 6319241

E-Posta: ayasofyamuzesi@ktb.gov.tr

Adres: Çarşamba-Fatih/ İstanbul

Müze Ziyaret Saatleri: Yaz Dönemi : 09.00- 19.00 (Gişe kapanış saati 18.30)

Kış Dönemi : 09.00-17.00 (Gişe kapanış saati 16.30)

Pandemi Dönemi : 10.00- 17.00 (Gişe kapanış saati 16.30) Pazartesi Günleri Kapalıdır

 

Doğu Roma İmparatorluğu döneminde önemli dini merasimlerde saray kilisesi ve şapeli olarak kullanılan Kariye, Fetih’ten sonra da bir süre kilise işlevi görmeye devam etmiş olması sebebiyle önemli bir yapıdır.

Kariye, 14. Yüzyılda Logothetes (Hazine Sorumlusu) Theodoros Metokhites tarafından yapılan iyi korunmuş mozaik ve freskleriyle, Doğu Roma resim sanatının son döneminin önemli ve güzel örneklerini bir arada barındırmaktadır. Dış nartekste (Doğu Roma bazilika ve kiliselerinde genellikle batı giriş bölümü) Hz. İsa'nın hayatı, iç nartekste ise Hz. Meryem'in hayatını anlatan mozaikler ve parekklesion bölümündeki canlı anlatıma sahip freskleri ile Hıristiyan teolojisinin önemli sahnelerini bir arada vermektedir. Mozaik ve fresklerde tekdüze desenlerden çok, mimari motifler ve Helenistik özellikler gösteren manzaraların bulunması, mozaiklerdeki derinlik ve figürlerdeki hareketli üslup nedeniyle Doğu Roma resim sanatının en güzel örneklerini teşkil etmekte ve Orta Çağ'da Rönesans Dönemi’ni haber veren üstün bir sanatsal değer taşımaktadır. Bu nedenle de sanatsal açıdan tek olma vasfına haizdir.

  • Kariye01.jpg
  • Kariye02.jpg
  • Kariye03.jpg
  • Kariye04.jpg
  • Kariye05.jpg

 

 






BÜYÜK SARAY MOZAİKLERİ MÜZESİ

 

Adres: Sultanahmet Mah. Kabasakal Cad. Arasta Çarşısı Sok. No. 53 Fatih/ İstanbul

Müze Ziyaret Saatleri

Yaz Dönemi : 09.00- 19.00 (Gişe kapanış saati 18.30)

Kış Dönemi : 09.00-17.00 (Gişe kapanış saati 16.30)

Pandemi Dönemi : 10.00- 17.00 (Gişe Kapanış saati 16.30) Pazartesi Günleri Kapalıdır

 

Doğu Roma İmparatorluğu döneminde Ayasofya ve Hipodrom’dan sahile kadar uzanan alanda “İmparatorluk Sarayları” yer almaktaydı. İmparator I. Konstantinos (306–337) zamanında görkemli deniz surları tarafından sınırlanan Saraylar Bölgesi, yan yana inşa edilmiş, ayrı ancak birbiriyle bütünleşen avlular, taht salonları, arzhaneler, kiliseler, dua odaları, bahçeler, su kuyuları, kaplıcalardan oluşan bir kompleks şeklindeydi. Yüzyıllar içinde yıkılan, yanan Saraylar kompleksi uzun yıllar toprak altında kalmıştır.

Edinburg St. Andrews Üniversitesi tarafından, Sultan Ahmed Camii Külliyesi içinde yer alan Arasta Çarşısı’nda yapılan kapsamlı kazılarda, güneybatıda “Büyük Saray” olarak tanımlanan yapının bir bölümü saptanmıştır. H. Baxter (1935–1938) ve D.T. Rice (1951–1954) başkanlığında yürütülen kazılarda büyük peristilli bir avlu, avluyla aynı eksende oturmuş apsisli bir salon ve bunların etrafında toplanmış çeşitli yapılarla birlikte muhteşem mozaikler ortaya çıkarılmıştır.

Büyük Saray Mozaikleri Müzesi'nde sergilenen eserler 450-550 yılları arasına tarihlenen, ortalama 5 mm. boyutlarında kireçtaşı, pişmiş toprak ve renkli taşlardan oluşan tesseralarıyla, beyaz mermer fon kısımlarında "balıkpulu" tekniği uygulanmasıyla ve mermer parçaları arasına "Opus Vermikülatum" tarzındaki tasvirler yerleştirilmesiyle önem taşımaktadır. Özellikle mozaiklerde işlenen konuların günlük hayat, doğa ve mitolojiden alınan tasvirlerden oluşması, dinsel içerik taşımaması sebebi ile döneminin mevcut mozaik işlemelerinden farklılık göstermesi açısından önemlidir. Çağının önde gelen ustalarının başkanlığında, birçok usta sanatçının birlikte çalışması ile oluşturulmuş Büyük Saray Mozaiklerinden günümüze ulaşan parçalarda; doksan konu, yüzelli kadar insan ve hayvan figürü yer almaktadır. Büyük Saray Mozaikleri, hem sanatsal, hem de sahne betimlenmesi açısından çok zengin olmasıyla, dünyada tek olma vasfına sahiptir.

  • Saraymozaikleri01.jpg
  • Saraymozaikleri02.jpg
  • Saraymozaikleri03.jpg
  • Saraymozaikleri04.jpg

 

 






FETHİYE MÜZESİ

Adres: Balat Mah. Fethiye Camii Avlusu Çıkmazı Sokağı No.1 Fatih/İstanbul

Müze Ziyaret Saatleri

Restorasyon ve onarım çalışmaları nedeniyle ziyarete kapalıdır.

 

Doğu Roma İmparatorluğu Döneminde yapılan Pammakaristos (Pek Çok Mutlu) Manastırı’nın kilisesidir. İki binadan oluşan Pammakaristos Kilisesi, 1261’de Latin egemenliğinin son bulmasından sonra eski kilisenin kalıntıları üzerine yeniden yaptırılmış ve kuzey bölümünde yer alan bölümü Hz. Meryem’e adanmıştır. Doğu Roma İmparatoru VIII. Michael Palailogos’un yeğeni Michael Glabas Ducas Tarchainotes tarafından 1292 – 1294 yılları arasında yeniden onarılan yapıya, 1315 yılında karısı Maria’nın talimatları ile kilisenin sağ tarafına Hz. İsa’ya adanan küçük bir ek kilise (parekklesion) yaptırılmıştır. Mezar şapeli olan bu ek kilisede Maria ve Michael’in mezarları bulunmaktadır. Yapı fetihten sonra kadın manastırı olarak kullanılmış, 1455 yılında Havarium Kilisesi’nden çıkan Patrikhane buraya taşınmış ve 1586 yılına kadar yapı Patrikhane olarak kullanılmaya devam etmiştir.

Osmanlı döneminde Sultan III. Murad (1574–1595) kiliseyi camiye çevirmiş ve o sırada yapılan Azerbaycan ve Gürcistan seferlerinin anısına “Fethiye” adını vermiştir. Camiye çevrilen yapıda sarayın mimarı Dalgıç Ahmet Ağa tarafından bazı değişiklikler yapılmış, doğu yönünde mihrap için kubbeli yeni yapı inşa edilmiş, ana kapı yanına minare eklenmiştir. 1640 yılındaki Balatkapı yangınında Fethiye Cami büyük zarar görmüş, daha sonra onarılmıştır. Yapı 1845 – 1846 yılları arasında Sultan Abdülmecid (1839-1861) zamanında da onarım görmüştür. 1938 yılında yeniden yaptırılan restorasyonlar sonrasında parekklesion bölümü müze olarak, ana yapı ise cami olarak işlev görmeye devam etmektedir.

1949’da Amerikan Bizans Enstitüsü tarafından mozaik araştırması ve restorasyon çalışmaları yapılmıştır.

Ek kilise (Parekklesion), kapalı Yunan Haçı planlıdır. Bir narteksi ve bir galerisi (Naos) vardır. Naos bölümü 2.30 m. çapında bir kubbe ile örtülmüştür. Yapının altında bir krypta (gömü odası) vardır. Narteksin üstünü de pencereli iki kubbe örtmektedir.

Güney cepheyi süsleyen tuğla mimari bant üzerinde yer alan yazı şeridinde “Protostratos Michael Glabas Ducas Tarchainotes tarafından yaptırıldı” yazısı yer almaktadır. Aynı cephede Şair Philes’in bir şiiri mermer silme üzerine yazılıdır.

Parekklesionun kubbe ve duvarları 14. yy mozaikleri ile süslenmiştir. Apsiste Hz. İsa, Hz. Meryem ve Vaftizci Yahya’dan oluşan Deesis, kubbenin ortasında Hz. İsa, iç dilimlerde 12 Tevrat peygamberleri, tonozlarda ise Azizler ve Vaftiz sahnesi tasvir edilmiştir. Bu mozaiklerde “Son Dönem Doğu Roma Resim Sanatı Üslubu” kendini göstermektedir.

  • Fethiye01.jpg
  • Fethiye02.jpg
  • Fethiye03.jpg